PAG-ASA

ALAM KO ANG PAKIRAMDAM NG TAONG UMASANG MANGYAYARI ANG ISANG BAGAY DAHIL MAY TAONG NAGSABING GAGAWIN NYA YON.

AT IYON AY ISANG KAHIBANGAN. KAHIBANGAN ANG UMASA SA SALITA NG IBA. ANG SALITA AY DI NAHAHAWAKAN KAYA TANDAANG WALA KANG PINANGHAHAWAKAN.

LAHAT AY NAGBABAGO.

LAHAT AY LUMILIPAS.

ANG SINABI NG ISANG TAO KANINA AY MAARING MAGBAGO NGAYON AT SA HINAHARAP AT KAPAG NASAKTAN KA NA SA PAG-ASA, ISA LANG ANG PWEDE MONG SABIHIN SA KANYA.


"NANGYARI NA ANG NANGYARI. HINDI NA IYON MAIBABALIK NG PAUMANHIN MO." 

AT KUNG MERON MANG ISANG BAGAY NA TOTOO NGUNIT MASAKIT, ITO AY ANG PAGPAPAHALAGA NG TAO.

HINDI LAHAT NG MAHALAGA SA'YO AY MAHALAGA DIN SA IBA...

KAYA MAY NASASAYANG NA ORAS, PERA AT PANAHON SA MGA BAGAY NA MAY KWENTA SA'YO NGUNIT SA IBANG TAO AY WALA PALA.

MASAKIT PERO ANO NGA BANG PWEDENG GAWIN?

KUNG PWEDE LANG MAPUTOL ANG MGA DILANG NANGAKO NG ISANG BAGAY AT HINDI NAMAN TUTUPARIN, SIGURO LAHAT NG TAO'Y WALA NANG DILA AT 'DI NA MULI MAKAKAPANGAKO NG ISANG BAGAY NA IPAPAKO LANG SA HANGIN.

Sana katulad niyo rin akong walang pagpapahalaga sa isang salita... dahil kung katulad niyo ako, malamang hindi ko ito isusulat.